Onderzoeksrecord VV-0052 — Benchmark van epoxycoatings met biobased fenalkamine tegenover fossiele amine-verharders
Disclaimer bij vertaling en gebruik: dit is een zo goed mogelijke Nederlandse werkvertaling en redactionele samenvatting van de oorspronkelijke publicatie. Bij verschillen in betekenis, formulering of interpretatie is uitsluitend de oorspronkelijke tekst bepalend. Raadpleeg daarom altijd de originele publicatie via de bronlink.
Oorspronkelijke titel
Benchmark Study of Epoxy Coatings with Selection of Bio-Based Phenalkamine versus Fossil-Based Amine Crosslinkers
Brongegevens
- Auteurs
- Pieter Samyn, Joey Bosmans, and Patrick Cosemans
- Jaar
- 2023
- Tijdschrift of instelling
- Molecules 28, no. 11: 4259
- Onderzoekstype
- Experimenteel onderzoek
- Website-vakgebieden
- Vloercoatings; kunststof gietvloeren; duurzaamheid
- Materialen en technieken
- Epoxy; biobased fenalkamine; cardanol; verharders
- Schadebeeld of thema
- Slijtvastheid; krassen; uitharding; biobased materialen
Nederlandstalige samenvatting en conclusies
Dit onderzoek vergelijkt biobased fenalkamines uit cardanololie met fossiele amine-verharders in epoxycoatings. De studie kijkt eerst naar de reactiesnelheid en de mate van omzetting tijdens het uitharden. Daarvoor werden verschillende verharders onderzocht met differentiële scanningcalorimetrie. De biobased systemen vertoonden bij kamertemperatuur een snelle reactie en een relatief hoge conversie. Ook werd onderzocht hoe de concentratie van de verharder en de verhouding tussen biobased en fossiele componenten de coatingprestaties beïnvloeden. De onderzoekers maten onder meer hardheid, krasbestendigheid, wateropname en abrasieve slijtage. De biobased fenalkaminecoatings lieten onder geoptimaliseerde omstandigheden een combinatie zien van hoge hardheid en grotere ductiliteit. Ook de slijtvastheid en de hydrofobiciteit van het versleten oppervlak waren gunstig. De resultaten wijzen erop dat de graad van vernetting een belangrijkere prestatiebepalende factor is dan de eenvoudige vraag of een component biobased of fossiel is. De studie vond bovendien een bruikbare compatibiliteit tussen biobased en fossiele verharders. Voor vloercoatings is vooral relevant dat de auteurs een mogelijke toepassing zien in beschermende industriële coatings, waaronder toepassingen die met vloerafwerking samenhangen. De proeven zijn echter uitgevoerd op laboratoriumcoatings en niet op een volledig vloeropbouwsysteem met een concrete ondergrond. De resultaten kunnen daarom niet zonder aanvullende systeemproeven worden vertaald naar iedere gietvloer of coating op beton. De belangrijkste conclusie is dat biobased fenalkamines technisch kansrijk zijn als verharder voor epoxycoatings, mits mengverhouding en uithardingscondities zorgvuldig worden geoptimaliseerd.
Bron
Samyn, Pieter, Joey Bosmans, and Patrick Cosemans. 2023. “Benchmark Study of Epoxy Coatings with Selection of Bio-Based Phenalkamine versus Fossil-Based Amine Crosslinkers.” Molecules 28, no. 11: 4259. https://doi.org/10.3390/molecules28114259
Auteur-jaarverwijzing: (Samyn, Bosmans, and Cosemans 2023)
Openbaarheid en bronlinks
Openbare publicatiepagina of volledige tekst beschikbaar; de oorspronkelijke publicatie blijft de primaire bron.
Opgenomen in het Vloerenvademecum op 11 augustus 2026. De oorspronkelijke publicatie blijft bepalend.